NASZ EKSPERT
W jaskiniach jest zimno ale za to smacznie
Dodany 9 czerwca 2010Zupełnie inną historię niż opowiadane przeze mnie dotychczas można poznać w okolicach Roquefort i St. Afrique. W odległych, wręcz prehistorycznych czasach, gdy kształtował się masyw Combalou w środkowo zachodniej części Francji, w wapiennych górach powstały wielkie pieczary. Panował w nich - i panuje do dziś – wilgotny mikroklimat sprzyjający rozwojowi bakterii penicilinum roqueforti.
Chłód jaskiń zaś spowodował, że okoliczni pasterze owiec zaczęli magazynować tam swoje sery. Jakież było ich przerażenie gdy po kilku tygodniach zauważyli, że wielkie gomóły owczego sera spleśniały. Zielona czy raczej turkusowa pleśń przeniknęła nawet do ich wnętrza. Po prostu rozpacz. Na szczęście, któryś z pasterzy, przed wyrzuceniem spleśniałego sera, spróbował go...i zachwycił się pikantnym smakiem. Dalej już domyślacie się. W jaskiniach powstały dojrzewalnie sera, który przyjął nazwę od miejscowości.
Gdy zwiedzałem tamtejsze dojrzewalnie leżakowało w nich 5 milionów brył Roqueforta. Czas dojrzewania określa nazwę sera i jego ostrość. Najłagodniejsze o pięknej nazwie „Pszczółka” dojrzewają najkrócej. Najostrzejsze zaś leżakują ponad rok.
W miejscowych knajpkach do talerza serów kelnerzy podają butelkę wspaniałego słodkiego wina. 13 malutkich różnych rodzajów roqueforta i popijanego sauternem to uczta godna bogów.
I teraz chyba nie dziwicie mojemu serowemu nałogowi. A jeśli tak, to musicie, musicie koniecznie spróbować takiego deseru: pleśniowy ser plus słodkie wino. Tylko uczciwie ostrzegam – potem żyć bez tego już się nie da.
Na szczęście ser można wykorzystywać w kuchni na tysiące sposobów.
________
Przepisy z użyciem sera Roquefort znajdziecie tutaj.
Smacznego:)
Zobacz także:
-
Serowar na zagrodzie równy…
Przecież to jasne, że uwielbiam sery. Tylko prawdziwy miłośnik bowiem może poświęcić tyle czasu i pracy najpierw szukając informacji, potem podróżując po kraju i świecie, w końcu rozmawiając z ekspertami i producentami tylko o
-
Jest ser za parę tysięcy
Na przełomie maja i czerwca ub. roku (2010) spędziłem kilkanaście dni za kołem polarnym na północy Norwegii. Była to niebywale ekscytująca podróż. I to pod paroma względami.
-
Smak subtelny mimo, że angielski
Nie jestem miłośnikiem kuchni angielskiej. W moim prywatnym i całkowicie subiektywnym rankingu smak dań z ojczyzny Szekspira jest na samym dole drabinki. Jest oczywiście kilka potraw ...
-
Hiszpania jest ojczyzną stu serów
To było dla mnie zaskoczenie. Wiedziałem, że Francja (przecież już stary Charles de Gaulle narzekał, że nie da się rządzić narodem mającym 400 serów) to królestwo sera.
-
Dziwny zapach sardyńskich serów
Kuchnia Sardynii różni się od kuchni innych regionów Włoch. Prawdę mówiąc wszystko jest tu inne niż na Półwyspie Apenińskim. Język sardo jest tak odległy od włoskiego jak gwara kaszubska od ...
-
Pożytek z kozy
Koza zawsze wydawała mi się wzruszającym zwierzęciem. Jej lekko załzawiony wzrok sugerujący stan zamyślenia lub nawet innych wyższych uczuć powodował, że ...
-
Ile sera w serze tyle przyjemności przy stole
Gouda jest jednym z najstarszych holenderskich serów. Jak zapisano w starych kronikach pierwsze wielkie gomuły goudy wyprodukowano w...
-
Białe, bielsze… twaróg
Mój wiejski dom stoi na skraju lasu i nad wielkimi łąkami. Mam wspaniały widok na Puszczę Białą oraz rozległe ...
-
W jaskiniach jest zimno ale za to smacznie
Zupełnie inną historię niż opowiadane przeze mnie dotychczas można poznać w okolicach Roquefort i St. Afrique. W odległych, wręcz ...
-
Co się kryło za klasztorną furtą?
W większości kronik klasztornych Francji, Włoch i Hiszpanii można znaleźć pełne opisy technologii produkcji różnych serów.
-
Ser po nowemu
Jestem też zdania (wygłosił je ponad 250 lat temu Anthelme Brillat-Savarin), że deser bez sera jest jak kobieta bez oka.
Piotr Adamczewski
Jako reporter zwiedził niemal wszystkie kontynenty, wszędzie zaglądając do kuchni i zaprzyjaźniając się z kucharzami. Tak bowiem najlepiej poznaje się i kraje i ludzi. Zna najwybitniejszych kucharzy Polski i Francji...
