W większości kronik klasztornych Francji, Włoch i Hiszpanii można znaleźć pełne opisy technologii produkcji różnych serów. To bowiem mnisi przyczynili się do powstania setek gatunków serów. Klasztory posiadały na ogół rozległe latyfundia i stada bydła mlecznego. Mnisi zaś w przerwach pomiędzy modłami,  myśleli o tym jak uprzyjemnić sobie życie na ziemskim padole. Silna motywacja zawsze daje dobre owoce. Tak było i przed wiekami.

Mnisi z Brie produkowali niezwykle delikatny ser dziś noszący tę samą nazwę jak i ich klasztorne miasteczko. Dzielili się nim, choć nie bezpłatnie, z ludnością całej okolicy. Nie chcieli tylko zdradzić tajemnicy wyrobu smakołyku. Nadeszły jednak czasy krwawej Rewolucji, która w pierwszym rzędzie dobrała się do skóry opaśluchom w habitach. Braciszkowie z Brie rozproszyli się po północnej Francji. Jeden z nich zatrzymał się na dłużej u wdowy w miejscowości Camembert. Dała mu ona przytulisko i strawę, poczucie bezpieczeństwa i niemało rozkoszy w alkowie. Po kilku latach, gdy widmo gilotyny już się oddaliło, braciszek znów poczuł powołanie do modłów klasztornych. Opuszczając gościnny dom Marie Harel zostawił dobrej wdowie w dowód wdzięczności tajemnicę produkcji sera.
 
Ser z Camembert smakowany jest nie tylko w  Normandii, ale i  w całej Francji a nawet w świecie. Jego renoma przetrwała do dziś. I słusznie. Sam jestem wielbicielem  serów pleśniowych. Przede wszystkim ze względu na ich wyśmienity smak i wiele możliwości stosowania w kuchni (np. podsmażane, w sałatach na gorąco, na deser ze słodkim winem). Miłośnicy zdrowego żywienia zaś lubią je, ponieważ sery pleśniowe mają więcej witamin niż inne a także związki mineralne jak wapń, magnez, fosfor czy sód w formie łatwo przyswajalnej. Wspomnieć też należy o białku, a zwłaszcza lekkostrawnym tłuszczu mlekowym zapobiegającym nadciśnieniu i miażdżycy.

Wdowi spadek
Camembert – ser podpuszczkowy (podpuszczka to enzym trawienny z cielęcego żołądka dodawany do mleka podczas produkcji sera) rodem z Normandii. Nazwę nadał mu Napoleon III od imienia wsi, w której był wyrabiany. W pobliżu Camembert, w miejscowości Vimoutiers stoi pomnik Marie Harel, która w 1791 roku wyprodukowała pierwszy ser tego typu, nie wiedząc nawet, ile sławy przysporzy to ojczyźnie.