Forum

Ser jest tradycyjną potrawą Francuzów. Mówi się, że we Francji jest tyle serów ile dni w roku, ale tak naprawdę jest ich o wiele więcej - około 500 rodzajów.
Tajniki wyrabiania serów i same receptury są chronione przez producentów. Wymagania jakościowe przy ich produkcji są tak rygorystyczne jak przy produkcji najlepszych win. Ich jakość kontrolują specjalne instytucje. Na najwyższej jakości serach francuskich widnieje napis AOC, czyli Appelation d'Origine Controlee co oznacza, że pochodzą z określonego regionu, zostały wyprodukowane i dojrzewały zgodnie ze ściśle ustalonymi wymaganiami, jak i w zgodzie z tradycją.
Pełen talerz serów francuskich obejmuje dwie główne grupy: sery regionalne i sery markowe. Sery z pierwszej grupy są niedostępne poza Francją. Można je kupić na wiejskich bazarach, podczas regionalnych degustacji serów i w malutkich sklepikach na prowincji. Ogromna ilość serów lokalnych nie posiada swoich marek, lecz jedynie nazwy regionalne. Swój niepowtarzalny smak zawdzięczają szybkiemu dojrzewaniu. Jego zalety potrafi docenić każdy prawdziwy smakosz.

Podawanie serów:
We Francji sery są oddzielnym daniem w karcie. Tradycyjnie podaje się je w formie półmiska. Przed przygotowaniem takiego półmiska należy pamiętać o kilku sprawach


- Nie należy kupować serów na zapas. Sery powinny być już dojrzałe lub prawie dojrzałe i powinny zostać spożyte do 3 dni. Sery pleśniowe źle znoszą bardzo niskie temperatury. Sery warzone mogą być przechowywane w lodówce w pojemniku na owoce i warzywa, hermetycznie i oddzielnie owinięte (np. w folii aluminiowej).
- Sery należy przechowywać w ich oryginalnym opakowaniu lub w folii aluminiowej.
- Przed pokrojeniem sery powinno się wyjąć z lodówki i pozwolić poleżeć im około godziny.
- Sery okrągłe lub kwadratowe, w formie piramidki lub stożka kroimy tak jak tort; sery duże, trójkątne (jak Brie) kroimy w trójkąty; małe serki przekrawamy na pół; sery pleśniowe kroimy ukośnie.
- Sery o konsystencji kremu najlepiej kroić gorącym, suchym nożem.
- Do krojenia i nakładania serów służy wygięty nóż, zakończony dwoma krótkimi szpicami.
- Na półmisku powinno się znaleźć od trzech do pięciu gatunków serów, o różnym smaku i kształcie.
- Sery dekoruje się świeżymi owocami, warzywami czy orzechami (nie należy jednak z dekoracją przesadzać).
- Do półmiska obowiązkowo podaje się pieczywo (oczywiście bagietki), lub krakersy.
- Podczas smakowania należy zacząć od najłagodniejszego, a potem stopniowo dochodzić do najostrzejszego sera.
- Do serów podaje się oczywiście wino, najczęściej czerwone. Zasadą jest, że wina ciężkie pasują do ostrych, pleśniowych serów, a lekkie do łagodnych. Koneserzy uważają, że do łagodnych serów pasują wina różowe wytrawne i półwytrawne, do ostrych - białe wina słodkie i różowe półwytrawne. Wina musujące i szampan można podawać do wszystkich gatunków.
- Uwaga! Sery można też próbować z piwem. Obowiązuje ta sama zasada, co do win. Lekkie piwo do łagodnych serów, a mocne do ostrych.

Szczerze mówiac to myślałam,że Szwajcaria jest serową stolicą,nie wiedziałam że we Francji występuje ponad 500 jego gatunków,a mało tego okazuje się że to tradycyjna potrawa francuzów.

Oczywiście, że to do Francjinależy tyle gatunków serów. Ponad 500 o.O !!!

w Paryżu nawet w zwykłym LIDLU można znaleźć tyle gatunków sera że u nas trzeba by pół Polski zjechać aby je dostać wszystkie. A ten smak... ech bez porównania z serami u nas ;( niestety...

Francja od lat uchodzi za stolicę sera.

francja to piękny kraj a do tego można tam jeszcze smacznie i zdrowo zjeść ;)

a to grecy mają sałatki z seran i szwajcaria swoje sery z dziurami, francję prędzej kojaże ze ślimakaimi i żabimi udkami ;)